Yaşam

Hasat Sezonunda Yevmiye Tartışması: Bölgesel Farklar ve Emek Çelişkisi

|
2026 yılı hasat sezonunun yaklaşmasıyla birlikte tarım sektöründeki yevmiye tarifeleri gündemdeki yerini aldı. Karadeniz'de fındık hasadı için belirlenen günlük 1.750 TL’lik net yevmiye, Türkiye’nin tarım işçisi deposu Şanlıurfa’daki fıstık hasadı ücretleriyle kıyaslandığında dikkat çekici bir tabloyu ortaya koyuyor.

Fındıkta Yeni Tarife: 1.750 TL

Ordu Ziraat Odaları İl Koordinasyon Kurulu tarafından yapılan açıklamaya göre, 2026 yılı fındık hasadında günlük net işçi yevmiyesi 1.750 TL olarak belirlendi. Geçen yıla oranla yaklaşık %46'lık bir artışa tekabül eden bu rakam, hasat sürecindeki diğer görevliler için de şu şekilde düzenlendi:

  • Çuvalcı: 1.900 - 2.250 TL

  • Aşçı: 1.750 - 1.900 TL

  • Katırcı (Katırı ile birlikte): 3.500 TL

  • Patoz (Saatlik): 6.000 TL

Yetkililer, bu ücretlerin tavsiye niteliğinde olduğunu ve üretici ile işçi arasındaki anlaşmalarda rehber kabul edileceğini vurguluyor. Ancak hem üreticiler hem de işçi temsilcileri, piyasa gerçeklerinin bu rakamların üzerinde, yaklaşık 2.500 TL seviyesinde oluşabileceğini öngörüyor.

Şanlıurfa'da Fıstık Hasadı ve "Eşit Emek, Farklı Ücret" Sorusuna Yansıyanlar

Türkiye'nin mevsimlik tarım işçisi gücünün önemli bir kaynağı olan Şanlıurfa'da ise fıstık hasadına yönelik beklentiler ve piyasa koşulları farklı bir seyir izliyor. Bölgedeki saha yansımaları, kadın tarım işçileri için telaffuz edilen rakamların, Karadeniz’deki fındık yevmiyesinin belirgin şekilde altında kaldığını gösteriyor.

Şanlıurfalı tarım işçileri ve saha temsilcileri, özellikle uzun çalışma saatleri (sabah 06.00'dan akşam 17.00'ye kadar) ve ulaşım giderleri hesaba katıldığında, açıklanan veya beklenen rakamların geçim standartlarını karşılamaktan uzak kaldığını ifade ediyor. Tarım işçiliğinde bölgesel bazda görülen bu ciddi yevmiye uçurumu, "aynı emeğe farklı değer biçilmesi" tartışmalarını da beraberinde getiriyor.

Sektörün Beklentisi: Standart Bir Düzenleme

Tarım camiasında, bölgesel farklılıkların yarattığı bu dengesizliğin giderilmesi için yevmiyelerin yerel oda kararlarıyla değil, merkezi bir şekilde Çalışma Bakanlığı tarafından belirlenmesi gerektiği yönündeki talepler her geçen yıl daha yüksek sesle dile getiriliyor. Uzmanlar, işçilerin artan yaşam maliyetleri ve enflasyon karşısında, bölgesel farklılıkların yarattığı adaletsizliklerin hem üreticiyi hem de işçiyi mağdur ettiğine dikkat çekiyor.

Yorum Yazın

Yorum yazarak topluluk kurallarımızı kabul etmiş bulunuyor ve tüm sorumluluğu üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan sitemiz hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.